گرچه دایم غرق طوفان می زیم

همچو غنچه از سر تر دامنی

غرق خون سر در گریبان می زیم

روز و شب بر خشک کشتی رانده ام

از سر زلف تو اندیشم همه

گرچه حالی را پریشان می زیم

ماه رویا بر امید خلعتم