ماه رویا بر امید خلعتم

گرچه دایم غرق طوفان می زیم

از سر زلف تو اندیشم همه

گرچه حالی را پریشان می زیم

بس برهنه این چنین زان می زیم

از بر خود خلعت خاصم فرست

زانکه بی تو ژنده خلقان می زیم