لعل لب تو بنده نواز است چگویم

تا دست به زلف تو رسد در همه عمرم

چون زلف توام کار دراز است چگویم

گر کرد مرا زلف تو با خاک برابر

المنه لله که دلم گرچه ربودی

از زلف تو در پرده راز است چگویم

گفتی که بگو تا چه کشیدی تو ز نازم