پرده عاشقان خود مدران

چون دویی راه نیست در ره تو

جز یکی نیست دیده دیده وران

پرده بردار و بیش ازین آخر

هرچه صد سال گرد آوردند

با تو در باختند پاک بران

پاک بازان چو مانده اند از تو