زان روی که چون زلف تو تیره است و پریشان

گر با تو بگویم غم افزون شده من

خونین شودت دل ز غم خون شده من

تو دانی و بس حال دگرگون شده من

خاکی شده ام تا چو قدم رنجه کنی تو

با خاک ببینی تن هامون شده من