خاکی شده ام تا چو قدم رنجه کنی تو

خونین شودت دل ز غم خون شده من

زان روی که چون زلف تو تیره است و پریشان

تو دانی و بس حال دگرگون شده من

با خاک ببینی تن هامون شده من

بیم است که ذرات جهان جمله بسوزد

زین آتس از سینه به گردون شده من