زین آتس از سینه به گردون شده من

خاکی شده ام تا چو قدم رنجه کنی تو

با خاک ببینی تن هامون شده من

بیم است که ذرات جهان جمله بسوزد

دی گفته ام ای جان سر زلف تو چه چیز است

گو دام تو ای مرغ همایون شده من

پرسیده ام ای لیلی من آن که ای تو