پیک راهی تو به شمع روی او منگر بسی

گر نسیمی آوری از زلف عنبرسای او

گر سر انگشت بی حرمت به زلف او بری

دشنه خونین خوری از نرگس شهلای او

تا نگردی همچو من پروانه نا پروای او

نیست دستوری که آری چهره او در نظر

کز نظر آزرده گردد چهره زیبای او