از بس که هست در ره سودای تو طلسم

طوطی گرفت غاشیه دلنواز تو

هر روز احتراز تو بیش است سوی من

از حد گذشت شوق من و احتراز تو

واقف نگشت هیچ کس از گنج راز تو

چون از کسی حقیقت رویت طلب کنم

چون کس نبود محرم کوی مجاز تو