گفته بودی دل ز من بردار و رو

هر تویی عشق دگر دارم ز تو

نی خطا گفتم که در دل توی نیست

هم توی تویی اگر دارم ز تو

دل چو خون شد من چه بردارم ز تو

هر شبی چون شمع بی صبح رخت

سوز و تفی تا سحر دارم ز تو