مانده بس حیران و سرگردان ز تو

من نیم اما همه زشتی ز من

تو نه ای اما همه احسان ز تو

پای از سر کرده سر از پای چرخ

قطره اشکم که آن را نیست حد

هست در هر قطره صد طوفان ز تو

روز و شب بر جان من درد و دریغ