دی مرا خواندی به تیر غمزه پیش

ترک گردون تا که شد هندوی تو

پشت صد صد پهلوان می بشکند

تیر یک یک غمزه جادوی تو

تا کمان بر زه کنم ز ابروی تو

خود سپر بفکندم و بگریختم

کان کمان هم هست بر بازوی تو