تا کمان بر زه کنم ز ابروی تو

پشت صد صد پهلوان می بشکند

تیر یک یک غمزه جادوی تو

دی مرا خواندی به تیر غمزه پیش

خود سپر بفکندم و بگریختم

کان کمان هم هست بر بازوی تو

نه ز تو بگریختم از بیم سنگ