صد هزاران جادوان را صف شکست

چون شود اندیشه هم پهلوی تو

حقه گردون چرا پر لولوی است

از فروغ حقه لولوی تو

یک مژه از نرگس جادوی تو

همچو ابروی تواش چشمی رسید

چشم هر که افتاد بر ابروی تو