یک مژه از نرگس جادوی تو

حقه گردون چرا پر لولوی است

از فروغ حقه لولوی تو

صد هزاران جادوان را صف شکست

همچو ابروی تواش چشمی رسید

چشم هر که افتاد بر ابروی تو

شعر بس نیکو از آن گوید فرید