روزی که ز بد کردن بگرفت دلش کلی

تا بر سر بازاری یکبار گذر کرده

چون مه به کله داری پیروزه قبا بسته

زنار سر زلفش عشاق کمر کرده

بگذاشته دست از بد صد بار بتر کرده

صد چشمه حیوان است اندر لب سیرابش

وین عاشق بی دل را بس تشنه جگر کرده