چون روی تو بدیده پشتی چو دال کرده

خورشید طلعت تو ناگه فکنده عکسی

اجسام خیره گشته ارواح حال کرده

ماهی که قاف تا قاف از عکس اوست روشن

اول چو بدره سیم از نور بدر بوده

وآخر ز شرم رویت خود را هلال کرده

یک غمزه ضعیفت صد سرکش قوی را