اول چو بدره سیم از نور بدر بوده

اجسام خیره گشته ارواح حال کرده

ماهی که قاف تا قاف از عکس اوست روشن

چون روی تو بدیده پشتی چو دال کرده

وآخر ز شرم رویت خود را هلال کرده

یک غمزه ضعیفت صد سرکش قوی را

هم دست خوش گرفته هم پایمال کرده