هم دست خوش گرفته هم پایمال کرده

اول چو بدره سیم از نور بدر بوده

وآخر ز شرم رویت خود را هلال کرده

یک غمزه ضعیفت صد سرکش قوی را

روی تو مهر و مه را در زیر پر گرفته

با هر یکی به خوبی صد پر و بال کرده

زلف تو چون به شبرنگ آفاق در نوشته