روی تو مهر و مه را در زیر پر گرفته

وآخر ز شرم رویت خود را هلال کرده

یک غمزه ضعیفت صد سرکش قوی را

هم دست خوش گرفته هم پایمال کرده

با هر یکی به خوبی صد پر و بال کرده

زلف تو چون به شبرنگ آفاق در نوشته

خورشید بر کمینه عزم زوال کرده