چون مرا از خواب خوش بیدار کرد

پیشم آمد مست ترسازاده ای

بی دل و دینی سر از خط برده ای

بی سر و پایی ز دست افتاده ای

گفت هین برخیز و بستان باده ای

من ز ترسازاده چون می بستدم

گشتم از می بستدن دل داده ای