من ز ترسازاده چون می بستدم

بی سر و پایی ز دست افتاده ای

چون مرا از خواب خوش بیدار کرد

گفت هین برخیز و بستان باده ای

گشتم از می بستدن دل داده ای

چون شراب عشق در دل کار کرد

دل شد از کار جهان چون ساده ای