ای دل و جان رهی دردسر آورده ای

سر نبرم از غمت زانکه تو از سرکشی

با سر زلفین خویش سر به سر آورده ای

بی سر و پای توام گرچه به جان خواستن

جان و دلم سوخته است از طمع خام تو

تا تو مرا باز خود از چه برآورده ای

زلف چو زنجیر تو حلقه به گوشم بکرد