حلقه زنجیر خود چون به درآورده ای

جان و دلم سوخته است از طمع خام تو

تا تو مرا باز خود از چه برآورده ای

زلف چو زنجیر تو حلقه به گوشم بکرد

پشت کمان شدم قدم تا تو به تیر مژه

جان و دلم چون هدف در نظر آورده ای

خاطر عطار ریخت گوهر معنی به نطق