پشت کمان شدم قدم تا تو به تیر مژه

تا تو مرا باز خود از چه برآورده ای

زلف چو زنجیر تو حلقه به گوشم بکرد

حلقه زنجیر خود چون به درآورده ای

جان و دلم چون هدف در نظر آورده ای

خاطر عطار ریخت گوهر معنی به نطق

تا تو کنارش ز چشم پر گهر آورده ای