ای دل غافل بدانک منتظر توست دوست

ای که ز سودای عشق بی سر و پا مانده ای

بر سر این راه دور خفته چرا مانده ای

آه که آگه نه ای کز که جدا مانده ای

جمله مردان راه، راه گرفتند پیش

زان همه چون کس نماند پس تو که را مانده ای