زان همه چون کس نماند پس تو که را مانده ای

ای دل غافل بدانک منتظر توست دوست

آه که آگه نه ای کز که جدا مانده ای

جمله مردان راه، راه گرفتند پیش

هیچ وفا نبودت گر بودت صبر ازو

جان و دل ایثار کن گر به وفا مانده ای

خفته غفلت شدی می نشناسی که تو