اندر هوای روی تو ای آفتاب حسن

پنهان ز عاشقانت رویی به من نمای

آب رخم مبر ز دو جادوی پر فریب

قوت دلم بده ز دو یاقوت جانفزای

تا کی زنم چو ذره سرگشته دست و پای

چون سایه ای فرو شدم از عشق تو به خاک

ای آفتاب جان من از قعر جان برآی