عطار رفت و دل به تو بگذاشت و خاک شد

از حلقه های آن شکن زلف دلربای

دور از رخ تو زلف تو در غارت دلم

بر روی اوفتاد و شکن یافت چند جای

تا روز حشر باز ستاند ز تو جزای