ما را تو به راه آسیا دیدی

برگشتی تو ز بی دلی هر دم

این مصلحت آخر از کجا دیدی

می بگذری و روی تو از پیشم

بیگانه مباش چون دو چشمم را

از خون جگر در آشنا دیدی

تا روی چو آفتاب بنمودی