گر جان بر او فشانی صد جان عوض ستانی

گر در درون پرده خود را نهان ندیدی

آن نافه ای که جستی هم با تو در گلیم است

تو از سیه گلیمی بویی از آن ندیدی

بر جان مگرد چندین انگار جان ندیدی

عمری بپروریدی این نفس سگ صفت را

چه سود چون ز مکرش یک دم امان ندیدی