بر جان مگرد چندین انگار جان ندیدی

آن نافه ای که جستی هم با تو در گلیم است

تو از سیه گلیمی بویی از آن ندیدی

گر جان بر او فشانی صد جان عوض ستانی

عمری بپروریدی این نفس سگ صفت را

چه سود چون ز مکرش یک دم امان ندیدی

نا آزموده گفتی هستم چنان که باید