برخیز که گوشه ای است خالی

ما را چه مرقع و چه اطلس

چه نیک کنی چه بد سگالی

ای زاهد کهنه درد نقد است

تا ناله عاشقان نیوشی

بر خلق ز زهد چند نالی

آن می که تو می خوری حرام است