بر خلق ز زهد چند نالی

ای زاهد کهنه درد نقد است

برخیز که گوشه ای است خالی

تا ناله عاشقان نیوشی

آن می که تو می خوری حرام است

ما می نخوریم جز حلالی

ما بر سر آتشیم پیوست