از جان نهان چرایی چون در میان جانی

ای در میان جانم وز جان من نهانی

هرگز دلم نیارد یاد از جهان و از جان

زیرا که تو دلم را هم جان و هم جهانی

چون شمع در غم تو می سوزم و تو فارغ