هرگز دلم نیارد یاد از جهان و از جان

ای در میان جانم وز جان من نهانی

از جان نهان چرایی چون در میان جانی

زیرا که تو دلم را هم جان و هم جهانی

چون شمع در غم تو می سوزم و تو فارغ

در من نگه کن آخر ای جان و زندگانی