نه هیچ فلک دید چو تو بدر منیری

ای هرشکنی از سر زلف تو جهانی

وی هر سخنی از لب جان بخش تو جانی

نه هیچ چمن یافت چو تو سرو روانی

خورشید که بسیار بگشت از همه سویی

یک ذره ندیده است ز وصل تو نشانی