نه هیچ چمن یافت چو تو سرو روانی

ای هرشکنی از سر زلف تو جهانی

وی هر سخنی از لب جان بخش تو جانی

نه هیچ فلک دید چو تو بدر منیری

خورشید که بسیار بگشت از همه سویی

یک ذره ندیده است ز وصل تو نشانی

یک ذره اگر شمع وصال تو بتابد