خواه این کن و خواه آن تو دانی

یارب به در که باز گردم

گر تو ز در خودم برانی

از خواندن و راندنم چه باک است

گویم «ارنی» و زار گریم

ترسم ز جواب «لن ترانی»

پیری بشنید و جان به حق داد