عجب بمانده ام از ذات و از صفات تو دایم

که کس نمی دهد از تو به هیچ جای نشانی

به هیچ جای نشانی نداد هیچ کس از تو

نشانی از تو کسی چون دهد که برتر از آنی

کز آفتاب هویداتری اگرچه نهانی

چه گوهری تو که در عرصه دو کون نگنجی

همه جهان ز تو پر گشت و تو برون ز جهانی