که ندیدم از تو بوی و گذشت زندگانی

ز سگان کویت ای جان که دهد مرا نشانی

دل من نشان کویت ز جهان بجست عمری

که خبر نبود دل را که تو در میان جانی

ز غمت چو مرغ بسمل شب و روز می طپیدم