حکم کنی بر همه جهان که توانی

گر به سر زلف دل ز من بربودی

باز ده از لب هزار جان که توانی

دل چه بود خود که جان اگر طلبی تو

ماه رخا پرده ز آفتاب برانداز

وین همه فتنه فرو نشان که توانی

جمله آزادگان روی زمین را