ای جان و جهان نیست به هر جان و جهان هیچ

آخر تو چه چیزی که نه سودی نه زیانی

یک چند در اندیشه روی تو نشستم

معلوم نشد خود که چه چیزی به چه مانی

آخر تو کدامی که نه جانی نه جهانی

دل گفت که جانی و خرد گفت جهانی

چون نیک بدیدم تو نه اینی و نه آنی