تا تو پر بر چه هوایی می زنی

چون که جانی داری اندر مردگی

لاف نیکویی ز جایی می زنی

بوالعجب مرغی که کس آگاه نیست

ماهرویی و ازین رو ای پسر

مهر و مه را پشت پایی می زنی

گفته ای کار تو را رایی زنم