مهر و مه را پشت پایی می زنی

بوالعجب مرغی که کس آگاه نیست

تا تو پر بر چه هوایی می زنی

ماهرویی و ازین رو ای پسر

گفته ای کار تو را رایی زنم

من بمردم تا تو رایی می زنی

می زنم بر آتش عشق آب چشم