عنکبوتانه کجا پرده احرار کنی

مرگ در پیش و حساب از پس و دوزخ در راه

به چه شادی خرفا خنده بسیار کنی

تو که بر روبه مسکین بدری پوست چو سگ

این همه دانی و کارت همه بی وجه بود

خود ستم کم کن اگر منع ستمکار کنی

به فصاحت ببری گوی ز میدان سخن