این همه دانی و کارت همه بی وجه بود

به چه شادی خرفا خنده بسیار کنی

تو که بر روبه مسکین بدری پوست چو سگ

عنکبوتانه کجا پرده احرار کنی

خود ستم کم کن اگر منع ستمکار کنی

به فصاحت ببری گوی ز میدان سخن

لیک خود را به ستم بیهده رهوار کنی