نه ختن ماند و نه نیز نگار ختنی

مکن ای دوست تکبر که برآرم روزی

نفسی سوخته وار از سر بی خویشتنی

این همه کبر مکن حسن تو را نیست نظیر

این دم از عالم عشق است به بازی مشمر

گر به بازی شمری قیمت خود می شکنی

گر تو خواهی که چو عطار شوی در ره عشق