این دم از عالم عشق است به بازی مشمر

نفسی سوخته وار از سر بی خویشتنی

این همه کبر مکن حسن تو را نیست نظیر

نه ختن ماند و نه نیز نگار ختنی

گر به بازی شمری قیمت خود می شکنی

گر تو خواهی که چو عطار شوی در ره عشق

سر فدا باید کردن تو ولی آن نکنی