ز هرچه می دهدت روزگار عمر بهست

به وادییی که درو گوی راه سر بینی

به هر دمی که زنی ماتمی دگر بینی

ولی چه سود که آن نیز بر گذر بینی

ز دولتی به چه نازی که تا که چشم زنی

اثر نبینی ازو در جهان اگر بینی